Przewaga kobieca i zniekształcenie w zespole długotrwałym QT czesc 4

Analiza transmisji. Przewaga kobiet i zniekształcenie segregacji wśród potomstwa (skorygowane pod kątem uprzedzeń potwierdzających) rodziców z zespołem długiego QT. Zacieniowane romby reprezentują rodzicielskich nosicieli zespołu długiego QT, zacienione kółka żeńskie i cieniowane kwadraty potomstwo męskie, które są nosicielami, białe kółka żeńskie i białe kwadraty, potomstwo męskie, które nie są nosicielami, oraz białe prostokąty całkowita liczba potomstwa, które są nosicielami lub bez nośników. Procenty są obliczane jako liczba podzielona przez całkowitą liczbę. Procenty nie sumują się 100 ze względu na zaokrąglenia. Read more „Przewaga kobieca i zniekształcenie w zespole długotrwałym QT czesc 4”

Interwencja mająca na celu zmniejszenie liczby zakażeń związanych z cewnikiem w OIOM czesc 4

Wtórna hipoteza głosiła, że zaobserwowany spadek szybkości infekcji między 0 a 3 miesiącem po wdrożeniu interwencji badawczej utrzymałby się w następnym okresie obserwacji. Nie ocenialiśmy względnej skuteczności poszczególnych elementów interwencji. Analiza statystyczna
Z powodu nienormalnego rozkładu danych dotyczących zakażeń krwi związanych z cewnikiem do podsumowania danych wykorzystano mediany i zakresy międzykwartylowe. Mediany porównano z wartościami wyjściowymi za pomocą dwu-próbnego testu sumy rang Wilcoxona. Aby zbadać zależność między narażeniem a wynikiem, wykorzystaliśmy uogólniony, liniowy i utajony model18, 19 z rozkładem Poissona dla kwartalnej liczby zakażeń krwi związanych z cewnikiem. Read more „Interwencja mająca na celu zmniejszenie liczby zakażeń związanych z cewnikiem w OIOM czesc 4”

Zmniejszony transport glutaminianu przez mózg i rdzeń kręgowy w stwardnieniu zanikowym bocznym

Stwardnienie zanikowe boczne (ALS) to przewlekła postępująca choroba o nieznanej patogenezie, charakteryzująca się selektywną degeneracją górnych i dolnych neuronów ruchowych. Jest przyczyną śmierci u na 1000 osób. W wyniku ostatnich doniesień o nieprawidłowym metabolizmie glutaminianu w ALS we1 i in. 2 postulują rolę tego aminokwasu w patofizjologicznym procesie choroby. Glutaminian, główny pobudzający neuroprzekaźnik w mózgu, może wywierać specyficzne działanie neurotoksyczne poprzez dobrze opisaną kaskadę zdarzeń kationowych i drugorzędowych oraz może indukować zwyrodnienie neuronów in vivo i in vitro.3, 4 Nieprawidłowości metabolizmu glutaminianu mają rola w procesach patofizjologicznych dwóch przewlekłych chorób zwyrodnieniowych, atrofii 5, 6 i Huntingtona 8, 8 Analogiczne egzytotoksyny egzogenne mogą również powodować degenerację neuronów. Read more „Zmniejszony transport glutaminianu przez mózg i rdzeń kręgowy w stwardnieniu zanikowym bocznym”

Primary Human Herpesvirus 6 Infection in Young Children ad 6

Dla porównania, próbki komórek jednojądrzastych krwi obwodowej uzyskane podczas pierwszej wizyty u dzieci z ujemnym mianem HHV-6 miały niższą wartość dodatnią HHV-6 w reakcji PCR (25 procent). W celu określenia wskaźnika dodatniego wyniku tej metody w jednojądrzastych komórkach krwi obwodowej dzieci wcześniej zainfekowanych, wyniki PCR analizowano u tych, którzy nie mieli wiremii HHV-6, ale których próbki surowicy uzyskane podczas ostrej choroby były dodatnie pod względem przeciwciał i którzy byli w wieku czterech miesięcy lub starszych (granica wybrana w celu wyeliminowania tych z matczynym przeciwciałem HHV-6). W tej grupie dzieci podejrzewanych o wcześniejszą infekcję, HHV-6 wykryto metodą PCR w komórkach jednojądrzastych krwi obwodowej 41 procent. Jednojądrzaste komórki 75 dzieci, które były ujemne pod względem hodowli i testów przeciwciał w czasie pierwszej wizyty, były również testowane za pomocą PCR. Wszystkie były negatywne, z wyjątkiem jednego dziecka ocenianego pod kątem gorączki i możliwej sepsy, która miała 21 miesięcy. Read more „Primary Human Herpesvirus 6 Infection in Young Children ad 6”

Zagrażające życiu komorowe zaburzenia rytmu u pacjentów z niedokrwiennym niedokrwieniem mięśnia sercowego z powodu skurczu tętnicy wieńcowej czesc 4

Trzej mieli spontaniczne i wywołane ergonuliną cichego niedokrwienia, jeden miał tylko spontaniczne niedokrwienie (nie przeprowadzono żadnego badania prowokacji), a jedno miało jedynie ciche niedokrwienie wywołane ergonuliną. U pacjentów 1, 2 i 5 wystąpił częstoskurcz komorowy lub migotanie komór związane z samoistnym, cichym niedokrwieniem, a u pacjenta 4 nie wystąpił szybki, polimorficzny częstoskurcz komorowy. Komorowe zaburzenia rytmu towarzyszyły cichego niedokrwieniu indukowanemu ergonowiną w Pacjentach 1, 2, 3 i 4. Wszystkie tachyarytmie występowały z dużą szybkością, przy długości cyklu . 240 msek. Read more „Zagrażające życiu komorowe zaburzenia rytmu u pacjentów z niedokrwiennym niedokrwieniem mięśnia sercowego z powodu skurczu tętnicy wieńcowej czesc 4”

Interpretacja wzorów białkowych i izoenzymowych w płynach ustrojowych

Celem pisanym przez autora napisania tej książki jest pomoc klinicystom i lekarzom w szkoleniu w zrozumieniu tradycyjnych i nowszych technik stosowanych w elektroforezie. 15 stosunkowo krótkich rozdziałów dzieli się zasadniczo na cztery grupy: fizjopatologiczne aspekty białek osocza, dopełniacza i immunoglobulin; techniczne aspekty elektroforezy białka w surowicy i oznaczania immunoglobulin; rola i interpretacja wzorców elektroforetycznych (w immunoelektroforezie, immunofiksacji, immunoblotach, oznaczaniu ilościowym łańcuchów ciężkich i lekkich oraz analizie lipoprotein) w surowicy, moczu i płynie mózgowo-rdzeniowym; oraz izoenzymy (dehydrogenaza mlekowa, kinaza kreatynowa i kwaśna fosfataza). Wstępne rozdziały są krótkie i będą miały ograniczoną wartość dla tych, którzy chcą czegoś więcej niż wprowadzenia do tematu. Siła tej książki znajduje się w rozdziałach klinicznie powiązanych. Rozdział dotyczący nieprawidłowości immunoglobulin zawiera jasny i prosty opis struktury i podklas immunoglobulin oraz przegląd zaburzeń klinicznych związanych z monoklonalnymi i poliklonalnymi gammopatiami. Read more „Interpretacja wzorów białkowych i izoenzymowych w płynach ustrojowych”

Stężenia osoczowe zydowudyny

W liście z 4 kwietnia 1991 r., Wydania czasopisma, * dostarczyliśmy dane dotyczące związku między średnim stężeniem zydowudyny w osoczu a wystąpieniem infekcji oportunistycznych. Odkryliśmy błąd obliczeniowy w programie używanym w naszej analizie. Wyniki powinny wyglądać następująco. Szacowane średnie stężenia zydowudyny wahały się od 0,016 do 1,7 mg na litr. Średnie dzienne stężenie, uwzględnione jako współzmienna w modelu przeżycia, nie jest zatem znacząco związane z występowaniem infekcji oportunistycznych (P = 0,13). Read more „Stężenia osoczowe zydowudyny”

Molekularne mechanizmy hipertrofii i niewydolności serca

Dwadzieścia lat temu American Heart Association sponsorowało sympozjum w Bostonie, które było pierwszym ogólnokrajowym spotkaniem poświęconym wyłącznie biologii molekularnej chorób sercowo-naczyniowych. Inne dyscypliny medycyny wkroczyły już w erę molekularną, ale to spotkanie stanowiło poważną zmianę w dziedzinie badań sercowo-naczyniowych. Coraz częściej badacze korzystali z nowych narzędzi, które dostarczyli im odkrycia w dziedzinie biologii molekularnej, aby odpowiedzieć na ważne pytania dotyczące molekularnych i komórkowych mechanizmów odpowiedzialnych za rozwój chorób sercowo-naczyniowych. W ciągu następnych 20 lat rozwój nowej technologii i jej powiązanie z tradycyjnymi ocenami biochemicznymi i fizjologicznymi doprowadziły bezpośrednio do eksplozji informacji, a pośrednio do zróżnicowanej grupy nowych terapii i testów diagnostycznych dla pacjentów z chorobami układu krążenia. Pomimo postępów we wszystkich dziedzinach badań sercowo-naczyniowych, pojawiła się znaczna ilość nowych informacji dotyczących przerostu i niewydolności serca, procesów patologicznych, które dotykają więcej pacjentów w Stanach Zjednoczonych niż jakakolwiek inna choroba. Read more „Molekularne mechanizmy hipertrofii i niewydolności serca”

Rodzinne ścieżki do zachowań samobójczych – rozumienie i zapobieganie samobójstwom wśród nastolatków

16-letni chłopiec, którego brat niedawno popełnił samobójstwo, widzi się w izbie przyjęć po odcięciu mu nadgarstków. Mówi, że czuł się dotknięty depresją i beznadziejnością, ponieważ zmarł jego brat i znacznie zwiększył spożycie alkoholu. Jego depresja zaczęła się właściwie 4 lata temu, po śmierci ojca i trwała nieprzerwanie. Pacjent ma historię bycia zdyscyplinowanym do walki w szkole, zwykle po tym, jak drażnią go lub sprowokowali jego rówieśnicy. Tuż przed próbą samobójczą, miał walkę ze swoją dziewczyną, jego nastrój gwałtownie spadł i postanowił, że równie dobrze może być martwy. Read more „Rodzinne ścieżki do zachowań samobójczych – rozumienie i zapobieganie samobójstwom wśród nastolatków”