Zastawkowa choroba serca i stosowanie agonistów dopaminy w chorobie Parkinsona ad 6

W grupie sporyszu (połączenie pergolidu i grup kabergolinowych) średnia powierzchnia namiotu mitralnego uległa istotnej zmianie wraz ze wzrostem stopnia niedomykalności mitralnej (stopień 0 do 1, 2,68 . 0,72 cm2, stopień 2, 3,07 . 0,75 cm2; stopień 3 do 4, 3,56 . 0,89 cm2, P = 0,003, obliczone na podstawie analizy wariancji); stosując kontrasty liniowe, stwierdziliśmy istotną liniową zależność między obszarem namiotu mitralnego a stopniem niedomykalności mitralnej (P = 0,001). W grupie sporyszu pacjenci z pogrubieniem płatków zastawki mieli istotnie wyższy średni wynik niedomykalności kompozytu niż pacjenci bez tej nieprawidłowości (6,6 . 1,9 vs. 4,4 . 1,5, P <0,001); średni wynik złożony u pacjentów z grupy sporyszu, który nie wykazywał pogrubienia w płatkach był istotnie wyższy niż wynik w grupie kontrolnej (4,4 . 1,5 vs. 3,27 . 2,02; p <0,001) (ryc. 2). Tabela 3. Tabela 3. Klasa niedomykalności dla dowolnego zaworu i średnia kumulatywna dawka agonisty dopaminy pochodzenia ergotycznego. Zarówno w grupie pergolidowej, jak i kabergolinowej, pacjenci z niedomykalnością zastawki 3 do 4 otrzymywali średnio znacznie wyższą średnią dawkę skumulowaną leku niż ci z niższymi stopniami (Tabela 3). Stwierdzono istotną zależność liniową między dawkami skumulowanymi a wynikami złożonymi w grupie pergolidu (r = 0,34, P = 0,005), a tendencję do takiego związku obserwowano w grupie kabergolinowej (r = 0,26, p = 0,06).
Średnie skurczowe ciśnienie tętnicy płucnej było istotnie wyższe w grupie pergolidu niż w grupie kontrolnej (31 . 5,1 vs. 28,8 . 5,5 mm Hg, P = 0,02); nie stwierdzono istotnych różnic między pozostałymi grupami pacjentów (kabergolina, 28,6 . 5,1, agoniści dopaminy niebęd ący się sporyszem, 27,9 . 4,1 mm Hg) i grupa kontrolna. Pacjenci otrzymujący pergolid, którzy mieli niedomykalność zastawki aortalnej od 3 do 4, niedomykalność zastawki mitralnej lub obaj mieli średnie ciśnienie skurczowe płuc-tętnicy, które nie różniło się istotnie od tych, u których wystąpiła niedomykalność zastawki aortalnej i mitralnej od 0 do 2 (32,8 . 4,4 vs. 30,5 . 5,2 mm Hg, P = 0,16).
Zdarzenia kliniczne
Po badaniu echokardiograficznym podczas badania jeden 69-letni mężczyzna, który przyjmował pergolid, przeszedł zastawkę mitralną i zastawkę aortalną w przypadku ciężkiej niedomykalności mitralnej i umiarkowanej niedomykalności zastawki aortalnej. Chirurg opisał ulotkę zastawki mitralnej i zastawki aortalnej u tego pacjenta jako rozproszone, zagęszczone i wycofane, ale do badania nie były dostępne żadne próbki patologiczne, ponieważ operacja została przeprowadzona w innej instytucji. 72-letni mężczyzna w grupie kabergolinowej z umiarkowaną niedomykalnością mitralną i aortalną był hospitalizowany z powodu niewydolności serca; po kilku dniach intensywnej terapii medycznej poprawił się i został wypisany.
Dyskusja
Nasze wyniki potwierdzają obawy dotyczące bezpieczeństwa związane ze stosowaniem pergolidu i pokazują, że u pacjentów przyjmujących kabergolinę występuje również zwiększone ryzyko zawału serca. Biorąc pod uwagę różnice w systemach punktacji, częstość niedomykalności zastawki 3 do 4 w naszej populacji (23,4% w grupie pergolidu i 28,6% w grupie kabergolinowej) bardzo przypomina wyniki badań nad pergolidem, 3 oraz badania dotyczące leków hamujących apetyt.11,12 Co więcej, zauważyliśmy zarówno w grupie pergolidowej, jak i kabergolinowej, istotne powiązanie między dawką skumulowaną a nasileniem niedomykalności zastawki
[hasła pokrewne: dermatolog na nfz kraków, proteza szkieletowa bezklamrowa cena, lek bez recepty na hemoroidy ]
[więcej w: vitapil ulotka, parafia chrystusa zbawiciela przasnysz, parafia chrystusa zbawiciela w przasnyszu ]