Zmniejszony transport glutaminianu przez mózg i rdzeń kręgowy w stwardnieniu zanikowym bocznym ad

Tkanka ze wszystkich regionów centralnego układu nerwowego nie była dostępna dla każdego pacjenta. Kryteriami rozpoznania ALS były obecność zarówno neuronów górnych, jak i dolnych motorycznych, określona historia progresji, brak wad czuciowych, normalne prędkości przewodzenia nerwów i elektromiograficzne dowody rozlanej degeneracji.1 Pacjenci byli wykluczone, jeśli miały niewyjaśnione zmiany w funkcjonowaniu jelit lub pęcherza, lub anatomiczne, metaboliczne lub toksyczne zaburzenia, które mogą naśladować ALS, takie jak zaburzenia hormonalne, niedobór heksosaminidazy A, ołowiem, mielopatia lub obwodowa neuropatia. Pacjenci bez choroby neurologicznej zmarli w wyniku ostrego zawału mięśnia sercowego. Rozpoznanie choroby Alzheimera lub choroby Huntingtona dokonano na podstawie standardowych kryteriów klinicznych i neuropatologicznych. Próbki od pacjentów z ALS uzyskano z Brain Resource Center, Neuropathology Laboratory, Johns Hopkins Hospital. Próbki od pacjentów z chorobami innymi niż ALS uzyskano z tego samego laboratorium, National Disease Research Interchange w Filadelfii, lub National Neurological Research Specimen Bank w Los Angeles (uprzejmie podał dr W. Tourtellotte). Wszystkie diagnozy zostały potwierdzone przez badanie neuropatologiczne tkanki. Wszystkie próbki zostały wypreparowane zgodnie z ustalonymi kryteriami anatomicznymi, 21 szybko zamrożone na suchym lodzie i przechowywane w temperaturze -70 ° C aż do testu.
Transport aminokwasów
Wysoki powinowactwo do zależnego od sodu transportu glutaminianu mierzono22, 23 w próbkach mózgu i rdzenia kręgowego uzyskanych podczas autopsji i przechowywano w temperaturze -70 ° C do momentu użycia. Tkankę (0,5 do g) homogenizowano w 10 do 20 .l roztworu 0,32 mola zbuforowanej sacharozy na litr (0,05 mola buforu TRIS na litr przy pH 7,4) w homogenizatorze ze szkła teflonowego, a następnie odwirowywano przy 1000 x g za 10 minut. Supernatant zebrano i odwirowano przy 20000 xg przez 30 minut. Ten proces powtórzono dwukrotnie. Surowy granulat synaptosomalny ostatecznie ponownie zawieszono w buforze Krebsa (pH 7,4) przy końcowym stężeniu 1,5 mg białka na mililitr. Podwójne testy przeprowadzono w końcowej objętości testowej ml, z około 150 .g białka, 0,2 .Ci [3H] glutaminianu (54,7 Ci na milimol, New England Nuclear) i 10 .mol glutaminianu na litr, lub różnymi stężeniami glutaminianu. (1 do 50 .mol na litr) do analizy kinetycznej. Transport o niskim powinowactwie mierzono za pomocą 50 do 1000 .moli glutaminianu na litr. Stężenie endogennego glutaminianu pozostającego w wypłukanych synaptosomach było mniejsze niż 0,5 .mol na litr, jak zmierzono metodą wysokosprawnej chromatografii cieczowej z odwróconymi fazami z detekcją fluorometryczną.24 Mieszaniny testowe inkubowano przez cztery minuty w 37 ° C i transportowano zakończono przez umieszczenie mieszanin na lodzie, a następnie odwirowanie przy 14 000 x g przez pięć minut w temperaturze 4 ° C. Peletki tkanki synaptosomalnej zostały rozpuszczone (Solvable, New England Nuclear), a radioaktywność w pułapce określono ilościowo za pomocą spektroskopii scyntylacyjnej. Test był liniowy w tych warunkach i metabolizowano mniej niż 5 procent dodanego glutaminianu. Niewystarczająca ilość tkanki była dostępna dla badań kinetycznych od niektórych pacjentów
[przypisy: masc cholesterolowa, parafia żyraków, parafia wolica tokarnia ]